BZV S09E01 Jetzt geht los

Een sombere warme zondagavond, KLM is net gestart met de werelddeal weken en na gisteravond denk ik dat ze wel een paar extra post charters kunnen reserveren voor Zambia maar ik loop vooruit op de zaak, het is weer tijd voor een nieuw seizoen Boer Zoekt Vrouw.

De periode van rust is voorbij, Yvon vond dat de (social) media iets te hard en te vaak bezig was met #BZV. Die zielige boer Geert die keihard als geile Geert werd neergezet, of hoe er omgegaan werd met Janko of Bertie. Tsja de boeren deden het tenslotte voor de liefde en niet voor het geld. Succes trouwens Geert met je nieuwe carrière als zanger :).

Goed 5 boeren, 5 maar? Ja het is de Internationale editie van Boer Zoekt Vrouw. Yvon mag dus weer de wijde wereld in. Leuk voor haar en ook wat minder voor ons. Want het is toch leuker om met de 5 populairste boeren verder te gaan, ook nog in eigen land. Dan vertrekt er nog eens een kandidaat naar huis, of word Yvon erbij gehaald als het mis dreigt te gaan. Nou ja we moeten het er maar mee doen. Gelukkig heeft de KRO / NCVR wel goed uitgepakt met de boeren.

Boer 1 is Olke, 51 jaar en woont in Texas. Is blij dat die in Texas zit, er zijn hier gewoon minder regels, dat is altijd prettig voor een boer, dames bereidt u maar alvast voor. Olke heeft 1400 melkkoeien, wat slachtkkoeien en ongeveer 15 Mexicanen aan het werk. Kortom hij heeft zich mooi aangepast bij de gemiddelde buurtgenoot. Olke heeft uit een vorig huwelijk een drietal kinderen, die genieten van het zwembad naast het huis. Olke praat wat lastig, maar dat is ook logisch. De beste man is opgegroeid in Friesland en is daarna vertrokken naar Texas. Ben je de ene ‘taal’ net afgeleerd krijg je alweer last van de invloeden van de andere ‘taal’.

Boer 2 is Herman, 24 jaar en zit nu samen met z’n ouders + zusje in het mooie Frankrijk. Net iets onder Parijs. Herman heeft wat moeite om zichzelf helemaal te vinden en te laten gaan in het mooie Franse dorpje. Hij is ook een jaar later die kant opgegaan, z’n ouders waren er toen al en alles was dus al geregeld. Hij kwam weer in een ‘gespreid’ bedje. De reden dat Herman een jaar later kwam is omdat die z’n studie in Leeuwarden (lees Mavo) heeft afgemaakt. Yvon was trouwens ook niet al te vrolijk bij Herman en dat komt omdat het geld niet meer tegen de balken aanklotst bij de KRO/NCRV. Yvon moest verdorie gewoon met de trein die kant op. Damn. Anyway Herman kan taarten bakken, speelt iets met koper in de plaatselijke Zonnebloem band is heel aardig maar heeft even die levenspartner nodig die hem verder helpt.

Boer 3 is de hunk van het seizoen. De reden waarom de producers waarschijnlijk weer een internationale aflevering wilden maken, want damn we hadden vrijdag aandelen TNT/POSTNL moeten kopen want dit gaat me een hoop brieven opleveren. Zelfs ik als heteroseksuele man hield het bijna niet droog. Mark ziet er leuk uit, heeft een kwekerij, voorziet een heel dorp van werk, heeft een groot huis, boot, hond, auto en draait in één week meer omzet dan 1 Nederlands vissersbedrijf. Maar zit die ’s avonds gelukkig op z’n serre aan de waterkant, nee hoor. Mark denkt van hoe zou het hier beter kunnen. Wat kan ik nog verbeteren. Dames dit is wel een gevaar, want na 1 jaar denkt die toch van goh deze relatie loopt leuk. Maar hoe kan ik dit nog iets efficiënter laten verlopen, een garantie voor relatieproblemen. Daarnaast wil Mark continu sneller dan z’n omgeving. Kijk het is logisch dat als het elke dag gigantisch warm is, dan je dan het liefst het wat rustiger aan doet. Dat hebben we hier de afgelopen 2 week wel gemerkt toen het warmer was dan 25 graden, het tempo zakte hier ook onderuit. Tel daarnaast ook nog dat onze Mark de reden is dat de plaatselijke kroeg is gesloten, nee dan denk ik inderdaad dat er ook wel wat collega’s zijn die denken van kerel Mañana Mañana. Hij zorgt wel goed voor het dorp hoor, dus tsja gewoon schrijven dames. Is gewoon een jonge god in een heerlijk Afrikaans land.

Boer 4 is van oorsprong een Drenthi, maar woont alweer een tijdje in Canada. Heeft daar z’n bedrijf leuk lopen, wat koeien en wat kippen. Heeft uit een vorige relatie nog 2 kinderen en gaat op elke zondag steevast naar de kerk. Wat meer is dan alleen een wekelijks verplicht nummertje, nee het is deelnemen en één zijn in de brede gemeenschap die ze daar hebben. Nou dat is op zich mooi. Riks heet onze boer trouwens en heeft een groot stukkie land, zo groot dat die geen adres heeft. Ook logisch want de post voor het hele dorp wordt afgeleverd bij de plaatselijke supermarkt, wat ook gelijk de snackbar, pizzaria etc. etc. is. Yvon moest waarschijnlijk budget class vliegen van Texas naar Canada want haar humeur was er nog niet beter op geworden. ‘Het kippenhok is een leuker huisje dan jouw huis’ en ‘ga je nu ontbijt voor me maken!’, tsja denk dat Riks gelijk weer begreep dat er ook nadelen zijn aan het hebben van een te bazige kip in huis. Oh dames, mochten de eierstokken bij u nog wat rinkelen dan bent u bij onze Riks ook aan het goede adres. Hij wil dolgraag nog wel wat kids erbij…

Boer 5 is eigenlijk geen boer op dit moment. Ja nou ja technisch gesproken heeft die wel een heleboel schuren, maar het ligt allemaal nog een beetje in de planfase. Maar als die plannen allemaal lukken dan is DEEvid (schrijf David maar zeg DEEvid) een super grote boer daar in Roemenië. Hij komt oorspronkelijk uit Brabant, maar is na een paar jaar werken in Duitsland nu iets verder naar het oosten getrokken. Waar menig Nederlandse man tegenwoordig zijn levenspartner uit Roemenië haalt wil DEEvid graag een Nederlandse dame naar daar halen. De dames daar zijn wel aardig enzo, maar DEEvid wil graag een verzorgde vrouw, hoeft niet heel mooi te zijn maar wel verzorgd. Zijn eigen woorden waren dit overigens. Dames weet als u die kant op gaat, er moet nog een hoop gebeuren, maar als het hem lukt dan staat er ook een prachtig mooi groot bedrijf. Waarbij trouwens dan plan 2 naar voren komt, want de akkerbouw wil die ook nog in. Kortom ambitieuze plannen, maar of ze allemaal uitkomen… Er zal de komende jaren in elk geval hard gewerkt moeten worden.

Nou dat waren de 5 boeren. Mijn voorspelling is dat Mark, Riks en ook Herman wel veel leuke brieven gaan krijgen. Herman er toch bijgedaan omdat Frankrijk nog redelijk te berijden is mocht het niets zijn. Olke en DEEvid die moeten net het geluk hebben dat die éne ware vrouw zat te kijken en wil schrijven. Maar ook die zullen brieven krijgen. Kortom vanaf januari is het weer drie maand smullen voor de tv!

Opeens weet je het: Pigment Glaucoom

Nou denkt u wellicht van ja dat klinkt best lekker als je er bami en wat saté bij doet, maar het is niets om te eten. Het is een progressieve oogaandoening waar ik last van heb. Voordat u te erg schrikt het klinkt erg maar valt uiteindelijk gelukkig best wel mee. Kan er gewoon 100 mee worden, dus wees gerust, u hoeft u vakantie nog niet om te boeken.

Het begon allemaal ergens na onze Europese rondtocht, ik begon wat duidelijker te merken dat m’n rechteroog ietsjes minder werd. Ja minder, het zicht was ietsjes ‘vager’ en ik merkte dat m’n linkeroog het iets meer overnam. Ik zag gewoon prima omdat je hersens er wel weer een compleet beeld van maakten. Rechts was gewoon ietsjes ‘vager’. Nou ja dat kan natuurlijk aan allerlei zaken liggen.

Dus meer verse groente, ietsjes minder drinken maar het hielp allemaal niet. De logische conclusie die ik dan voor mezelf trok is dat ik gewoon aan een bril toe was. Had me er stiekem al een beetje op voorbereid, heel de familie heeft tenslotte een bril. Dus ik zou ooit ook wel eens aan de beurt. En ach er lopen op deze aardkloot meer hele knappe mensen rond met een bril, dus mij zou het ook niet misstaan. Nou goed volgende stap is dan een afspraak maken bij een opticien.

Nu kende m’n vriendin een goede opticien, maar die zat in Sneek. Maar dat was een goed geschoolde en ervaren man, dus als we weer eens in ’t buutenland zouden zijn dan moesten we daar maar heen. De weken vlogen voorbij, geen verandering en toen we eind november weer in het mooie Sneek aangekomen waren, hadden we een afspraak staan om zaterdagochtend om 11:00 uur bij de beste man te zijn. Dus wij ’s ochtends vroeg op de fietse naar het centrum, aangezien mijn schoonouders ietsjes kleiner zijn was dat best nog een redelijk aparte fietstocht maar goed.

Een hele aardige vent neemt me mee naar een hokje en begint me voor een apparaat te zetten. Dit apparaat meet de zogeheten oogdruk. Geen flauw idee dat je dat kon meten, dat dat meespeelde maar goed het zal. Nu wordt oogdruk gemeten door er heel kort even een beetje lucht tegen aan te spuiten, dan moet je je ogen even openhouden en dan weet die wat de druk is. Nu is dat de eerste keer best even wennen. Want je kijkt in dat apparaat met één oog en bij de lucht schrik je, doet je ogen dicht en geen meting. Na een paar keer kwamen er resultaten. De opticien zei nog, dat is wel vrij hoog. Denk niet dat die klopt, even opnieuw meten. Maar opnieuw was het resultaat hoog, vrij hoog. Een oogdruk van 50, waarbij is mij later verteld 14 normaal is en eigenlijk als het boven de 20 is je er even mee heen moet.

De Opticien neemt me mee naar een andere kamer en meet daar opnieuw de druk, ja dat apparaat geeft ook diezelfde druk aan. Ja één apparaat kan nog een keer stuk zijn, maar twee achter elkaar dat was wat veel toeval. Kortom mijn oogdruk was wel erg hoog, eigenlijk heel hoog. De beste man zei nog dat is ‘net’ goet en vroeg me even te wachten in de winkel. Ondertussen moest hij even nadenken en ging die verder met mijn vriendin, die moest ook haar periodieke controle hebben.

Ik zat daar op dat moment in die winkel en moest dus even wachten. Wetende dat de druk op of in m’n ogen niet goed was. Wat is dan het allerdomste wat je kan doen… Precies ik ging even googlen. Doe dat nooit als je nog geen helderheid hebt of uitleg van een arts, want doem en verdommenis komen dan vrij hard op je af. Na 10 minuten kwam de beste man weer naar me toe en nam me nog eens mee. Bij de nieuwe meting kon de druk zelfs, in het rechteroog, niet meer gemeten worden, wat zou inhouden dat die in één oog zou zijn opgelopen tot 60. Dat was niet goed, de man heeft verder het zicht nog wel even getest. Maar dat was allemaal prima, dat ik wat minder zag had te maken met de hoge oogdruk. Kreeg het klemmende advies om toch diezelfde dag nog even naar een oogarts te gaan, dat moest via de huisarts.

We fietsen terug naar het huis van m’n schoonouders, in m’n hoofd gingen allerlei scenario’s rond. Google zelf maar even op gevolgen hoge oogdruk. Anyway daar aangekomen gebeld met de huisartsenpraktijk Groningen. Want mijn huisarts had dat weekend geen dienst. Door de assistent te woord gestaan en daar kwamen gelukkig, nadat ik wat vragen had beantwoord, wat kalmerende woorden. Ik had namelijk geen kloppende hoofdpijn, was niet misselijk en zag ook geen lichtflitsen. Dan is er namelijk acuut iets mis en moet je zo snel mogelijk naar het ziekenhuis. Had ik geen last van, maar de oogdruk was wel hoger dan het zou moeten zijn. Kortom maakt u zich niet al te druk, de dienstdoende huisarts neemt zo contact met u op.

Na een klein half uur word ik teruggebeld en stelt de huisarts me dezelfde vragen, ook vraagt die hoe het zicht is in het andere oog en qua het centrale zicht. Dat is allemaal goed, verder geen last, voel me ook lichamelijk gezien goed. Nou of ik in staat was nog even langs te komen want dat leek hem wel verstandig. Wij hebben op dat moment afscheid genomen van de schoonouders, zijn in de auto gestapt op weg naar Groningen. Daar aangekomen op de fiets naar de huisartsenpost.

Wat een drukte van in- en uitgaande sportblessures was het daar. Een hoop mensen die de maandag niet lopend naar hun werk of school kunnen. Wij zaten keurig in een hoekje te wachten, na een klein kwartier haalde de dienstdoende arts ons op. Na wat vragen nam hij contact op met de oogarts van het UMCG. Die beste man had wel ruimte en of ik me wilde melden op de spoedpolie. Dus wij steken de weg over en gaan richting het UMCG.

Daar aangekomen zat ik na 15 minuten te praten met de oogarts, die heeft wat metingen gedaan en kwam vrij snel met het verlossende antwoord. U heeft glaucoom, dat is een oogaandoening wat er voor zorgt dat de Iris en de lens wat vaker dan normaal tegen elkaar komen. Dat levert extra schilfertjes op in het oog en die zorgen ervoor dat de afvoerbuis verstopt raakt. Dit zorgt ervoor dat de druk heel langzaam aan oploopt. Met als gevolg dat hierdoor de oogzenuw langzaam aan beschadigd raakt.

De beste oogarts deed daarna een test wat het gevolg en de schade mooi aantoonde. Ik moest de beste man recht in de ogen aankijken en daarna ging hij met z’n handen in alle hoeken van het ‘gezichtsveld’ zitten. Links kon ik alles zien en was het beeld goed. Rechts merkte ik dat ik aan de onderkant en linker onderkant gewoon minder zag. Dus ik zag zijn hand niet meer, het beeld was gewoon kleiner… Dat was dus al een beschadiging van het gezichtsveld, wat ontstaan is doordat de oogdruk al jarenlang te hoog is geweest.

Hij wist de oogdruk overigens met oogdruppen in een uur tijd al terug te brengen naar 20 aan de linkerkant en 30 aan de rechterkant. Dat was een goed teken zei de man. Want de druk moet weer normaal worden, dan stopt de verdere beschadiging en blijft het zicht zoals het nu is. En dat zou best prettig zijn want nogmaals het ‘centrale’ zicht (dus van beide ogen tegelijk) is prima, alleen als ik puur door m’n rechteroog kijk merk ik dat het minder is. Ik kreeg een recept mee voor oogdruppen en wat pillen om het vochtniveau in m’n lichaam wat naar beneden te krijgen. Moest dan maandag of dinsdag weer komen, kreeg ik wel bericht van. Maar zei die nog geruststellend, het is goed dat we er nu achter zijn gekomen in een vroeg stadium. Wel net een jaartje te laat, maar ja je merkt het pas als het al te laat is.

Hoe ontstaat zoiets, ja deze oogdruk heeft niets te maken met een hoge bloeddruk of stress achtige zaken, nee staat er volledig los van. Het kan bij één ieder ontstaan, vaak wel op latere leeftijd en het kan erfelijk zijn. Binnen mijn familie weet ik zo even niemand die hier last van heeft, dus ja waarom ik die pisang was geen idee. Maar met druppels was het onder controle te houden, moet dan wel de rest van m’n leven oogdruppels gebruiken.

Een andere optie was laseren, maar dit was slechts een tijdelijke oplossing. Er kon ook een extra afvoerkanaal gecreëerd worden, dit doen ze via een licht operatieve ingreep waarbij een dun klein plastic buisje wordt geplaatst naast het oog. Dus mocht het met de druppels niet werken, dan zijn er simpele alternatieven om het onder controle te houden.

Wij gingen wat gerust gestelder naar de apotheek en daar haalde ik m’n eerste portie druppels en pillen. Ik hoorde er ook bij, ik had ook iets. De dinsdag erop mocht ik voor controle heen en was de oogdruk keurig 14 aan beide kanten. Dat was mooi, super zelfs. De druppels sloegen aan en daarmee was het goed. Het verdere traject zou zijn dat ik in de maanden die zouden volgen meerdere malen een gezichtsveldanalyseonderzoek (en die met 3 keer woordwaarde) zou ondergaan. Dan was bekend wat precies de beschadiging is. Die werd dan ook half jaarlijks opnieuw opgemeten om te zien of het zo gebleven is of dat het verder aan het beschadigen is.

Een nieuwe oogarts, want bij het UMCG lopen er heel wat rond, legde me nog een paar dingen uit. Ik moest bij de familie even goed aangeven dat het erfelijk zou kunnen zijn, dus dat men periodiek ook even de oogdruk moest laten opnemen. Het liefst in het ziekenhuis, maar bij een opticien mocht ook. Daarnaast moest ik melding doen bij het CBR. Verzekeringstechnisch is dat nodig namelijk, mocht je een ongeluk krijgen en de tegenpartij komt erachter dat je een oogaandoening hebt, voila dan sta je 3-0 achter en kan je betalen. Als laatste gaf ze me nog de tip om even niet heel actief te gaan sporten, want dat kon zorgen voor pieken in de druk. Dat wilden we juist even voorkomen. Kortom niet alles was nadelig!

Zo’n melding bij het CBR kost een kleine € 30, het heet een Eigen Verklaring. Aangevuld met een huisarts verklaring (was het eerste bericht) stuur je die terug, het CBR noteert het, checkt het en komt met de uitslag wat de gevolgen zijn voor je rijbewijs. Dus dat hebben we gelijk de volgende dag gedaan, plus een rondje bellen met huisartsen. Nou dus helemaal niemand die daar aan mee wil werken, kreeg steeds de verwijzing naar één of andere vage website, de rijbewijskeuringsarts.nl ofzo. Maar aangezien die website er wel heel crappy uitzag, voornamelijk gericht was op de mensen boven de 75 leek me dat niet echt een optie. Want overal stond bij dat je ook wat urine moest inleveren. Ik dacht nog even slim te zijn en het UMCG te vragen, maar het UMCG doet niet aan rijbewijskeuringen.

Na een paar week ontving ik post van het CBR, daarbij zat ook een overzicht van instellingen die binnen een periode van 2 weken een oogkeuring zouden moeten kunnen doen. Nou zal het vast heel druk zijn geweest of iets dergelijks, want de instellingen in een cirkel van 20 km rondom de Stad hadden een wachtlijst van anderhalf tot 3 maand. Die van Assen was nog het kortst dus me daar maar op de lijst laten zetten.

Ondertussen moest ik ’s ochtends, ’s middags laat en ’s avonds voor het slapen druppelen. De pillen waren niet meer nodig. Nu is dat best ingewikkeld om zo’n oogdruppel goed in te brengen. Want de natuurlijke neiging zodra er iets dichtbij komt is knipperen of oog dicht. De eerste paar keren is het dan ook wennen, vloeken, afvegen en opnieuw proberen. Lui als ik ben had ik het werk mooi uitbesteed aan m’n vriendin, maar gelukkig was ze vrij streng en moest ik het zelf maar gaan leren. Gelukkig want het gaat nu best goed. Alleen ’s ochtends vroeg gaat het nog wel eens mis. Kijk het linkeroog is helemaal goed, dus ik zie dat de flacon erboven hangt en dikke prima verder. Maar rechts is het wat vager, dus kan ik niet goed zien of de lading goed neerkomt. Nou goed dat levert vooral ’s ochtends nog wel wat frustratie op, kunt u zich vast wat voorstellen.

Redelijk wat oogmetingen gedaan met wisselende uitslagen. Soms was de druk 14, soms 18 of 20. Maar nooit hoger dan dat, een goed teken. Na 4 gezichtsveldanalyses bleek inderdaad dat m’n linkeroog helemaal schoon is, het rechteroog is aan de onder & linkeronderkant beschadigd en daar is het zicht weg. Komt ook niet weer terug. Dus ik heb daar gewoon een kleiner blikveld. Is niet erg want als ik beide ogen open heb, heb ik prima beeld. Aangezien de druk toch wel wat hoger is dan normaal gesproken vond de arts het van belang dat ik toch een operatie ging doen.

Het beschadigen zou namelijk heel erg langzaam door gaan en dat zou inhouden dat m’n rechteroog steeds minder zou worden. Dat zou niet erg zijn als ik 65 zou zijn, het duurt jaren namelijk voor het echt zichtbaar erger wordt. Maar nu ik nog zo’n jonge god ben van 35 was het toch wel verstandig om een operatie te doen. De druk werd zo natuurlijk laag gehouden, net als bij ieder ander mens. Ook kon ik dan terug naar 1 druppel in plaats van de 5 die ik nu dagelijks in ieder oog doe. De operatie moet nog worden gepland maar zal ergens dit halfjaar gebeuren. Is dus een simpele ingreep en een operatie welke ze meerdere malen per week uitvoeren. Wordt gepland zeg maar.

Dan het CBR verhaal, na een paar weken was het dan zover. Ik mocht me melden in het mooie ziekenhuis van Assen. Op een vrijdagmiddag en het werd aangeraden dat ik niet zelf reed. Want uiteraard reed ik nog gewoon auto, niemand had gezegd dat dit niet meer mocht en ik was zelf ook wel zo slim om dit even niet expliciet te vragen bij het CBR J. Aangezien m’n vriendin redelijk griepig op bed lag, ging ik lekker met de trein en bus richting het wekelijkse keuringsuurtje.

Een mooie geldklopperij is dat trouwens, 70 €uro betalen, contant afrekenen (pinnen dat kon daar nog niet, iets wat ik overigens uiteraard niet gelezen had maar goed dat er nog net 70 € in de knip zat. Daar heeft de arts alles opnieuw gemeten en kreeg ik gelukkig te horen wat ik al vaker gehoord had. Links is goed, rechts wat beschadigd. Maar dit levert geen problemen op voor het rijden, dit werd op papier gezet en naar het CBR gestuurd. Ondertussen waren we toen al een kleine 100 € verder en dat is allemaal niet declareerbaar bij de zorgverzekering! Oh ja en ik ben voortaan m’n eigen risico kwijt J Ach ja privatisering van de markt heeft het gelukkig goedkoper gemaakt toch…

Ondertussen heb ik van het CBR de uitslag gekregen. In plaats van een rijbewijs welke 10 jaar geldig is, moet ik het eerst doen voor 5 jaar. Oh trouwens dat houdt dus in dat je een nieuw rijbewijs moet aanvragen, waarbij ik verwacht dat dat ook niet gratis is. Ach ja zo sponsoren we de B.V. Nederland ook nog iets in elk geval! Terwijl ik dit tik heb ik net m’n eerste portie van de middagdruppen gehad. De andere komen zo, er moet altijd 4 minuten tussen zitten. De andere is een leuke omdat die wat prikt en daarna gaan de ogen altijd leuk tranen. Dus mocht u me ooit tegenkomen rond het eind van de middag en ik heb wat natte ogen. Dan is dit de reden, niets anders!

Waarom ik dit op facebook, twitter en m’n blog flikker, nou ja ik zet er ook op als ik gezellig naar de film ga, naar Pinkpop of alle andere domme bullshit. Dus dan moet zo’n update ook gewoon gedeeld worden. Klonk erg in het begin maar gelukkig valt het allemaal best mee! Weet in elk geval dat ik qua ogen de rest van m’n leven onder controle sta, door leuke blonde zusters over het algemeen. Dat laatste is bijzaak!

De #AsoOpa mist Lucille Werner & #Lingo

Serieus wat is er aan de hand met onze maatschappij? Ik bedoel het is een mooie zonnige zaterdag in november. Het is qua temperatuur nog vrij zacht en ach het is toch prima, de meeste bladeren zijn van de boom enzo. Dus kortom lekker weekend, geen gezeur enzo. Maar dacht een opa van 83 anders over. Die vond het nodig om op mij even helemaal los te gaan, ik als brutale jonge vlegel die geen respect heb voor ouderen.

En uiteraard, u kent mij, ik kan best wel eens bij-de-hand uit de hoek komen, maar een asociaal? Iemand die geen respect heeft voor onze oudere medemens? Kom op man dat heb ik dus wel, ik laat jullie voor op de weg, laat jullie oversteken en ja je mag voor in de winkel. Dus come on dude ik heb respect en ben netjes in m’n gedrag richting de oudere medebewoner van deze planeet. Ben verdorie zelfs lid van een vakbond!

Het gebeurde bij een winkel in de stad, ik had de auto netjes in een parkeervak geplaatst. Naast een groene scheef staande auto. Maar er was volop ruimte om uit- en in te stappen. Dus wij lopen de winkel in, doen onze boodschappen, betalen en gaan weer richting de auto. Op dat moment lopen 2 wat oudere mensen voor ons richting de auto.

Terwijl wij de boodschappen achter in de auto zetten hoor ik de oude man zeggen ‘nou dat is weer knap geparkeerd’, ‘sommige mensen denken ook niet aan anderen’. Zijn zoon loopt op dat moment terug richting de winkel om het karretje terug te brengen. De oude man loopt richting de bestuurdersingang, waarna hij mij aankijkt en vraagt of ik dit nou normaal vindt.

Nu was het geen typische bejaardenauto trouwens, dus één met extra hoge instap. Wat best makkelijk is als je wat ouder bent en de gewrichten niet meer zo soepel zijn als 60 jaar geleden. Nee het was een lage bak, waarbij de beste man de deur volledig moest opengooien om in te kunnen stappen. Dat was dus nu niet mogelijk want mijn auto stond naast die van hem. Hij gebaard dat ik eerst moet wegrijden, maar ja we waren nog druk bezig met uitpakken en het karretje terugbrengen dus ff geduld.

De beste man wordt daarna boos, stapt in maar krijgt z’n benen niet in de auto. Zijn zoon zit op dat moment ook weer in de auto en roept nog dat we lekker bezig zijn. Zijn vader is al 83 en daar moesten we maar respect voor hebben. De oude man zelf bevestigd dit en vindt ons maar brutale jonge vlegels van 25. ‘Je hebt zeker nog maar net je rijbewijs’ Daarna schreeuwt die dat wij eerst weg moeten, want anders kan hij er niet inkomen.

De oudere man zat dus in de auto maar z’n benen staken nog uit de auto. De deur stond nog half open, met als gevolg dat ik dus niet kon instappen want onze portieren stonden tegen over elkaar :). Dat legde ik de man uit waarop die zuchtend en kreunend uitstapte en mij gebaarde dat ik voorzichtig moest instappen omdat ik anders z’n auto nog kon beschadigen.

Ik ben ingestapt, heb de man en zijn zoon nog een prettige dag gewenst en we zijn weggereden. Maar zit al een uur met een paar dingen in m’n hoofd die ik toch de beste man nog even wil meegeven.

Haal een fatsoenlijke auto, één die past bij de leeftijd waarop je makkelijk kan in- en uitstappen.

Als je moeite hebt met inparkeren zorg dan dat je op een plek staat waarbij je altijd ruimte hebt. Dus niet midden in een vak, maar aan de zijkanten.

Laat je zoon rijden, alhoewel ik me afvraag of de beste man daar toe in staat was.

Lever je rijbewijs in en laat het lekker bezorgen, of ga lopen ofzo.

Tel eens tot 10, als dat niet meer lukt dan gewoon een paar keer tot 3. Maar relaxx eens wat.

Tsja je haalt Lingo van tv en de oudjes worden gefrustreerd! Laat svp dit soort programma’s op de publieke tv houden! Het heeft nut. Het had ervoor gezorgd dat deze man gewoon relaxxt was en niet zo’n opgefokte asoopa!

Volvo auto’s hebben goeie accu’s!

Het is zondagochtend rond 06:45 uur. We liggen net 4 uur in bed, eerst een gezellig verjaardagsfeestje in Zuidhorn. Thuis nog even één La Chouffe naar binnen gewerkt en richting bed. Ik ben wakker en nu is dat op dat tijdstip niet heel vreemd hoor. Elke ochtend tussen 06.30 en 06.45 uur ben ik wel wakker, door de weeks een mooi moment om eruit te gaan. ’s Weekends een mooi moment om na een korte sanitaire stop er nog een paar slaapuurtjes aan vast te knopen.

Maar dat lukt nu niet, er is een irritant geluid. Een alarm gaat af. Ergens buiten, waarschijnlijk een auto. Valt niets te zien, maar wel te horen. Het gaat 30 seconden af, daarna is het stil en daarna gaat het weer door. Niemand die naar buiten gaat, het ding blijft loeien.

M’n vriendin heeft uit voorzorg standaard al oordoppen in, iets met dat ik extra snurk als ik een drankje op heb. Dus die slaapt nog lekker, maar met die herrie kom ik dus niet meer in slaap. In de logeerkamer is het geluid ook te horen, dus dat is geen optie. Op naar de woonkamer, het is daar nog redelijk rustig dus hallo bank, tot over een paar uurtjes wereld.

Het is ongeveer 09.30 uur als m’n vriendin gedoucht en wel voor me staat. Wat een pokkeherrie, zegt ze. Op dat moment loopt de buurman, niet al te vrolijk kijkend, richting de geparkeerde auto’s achter onze flat. Hij blijft er voor één staan, dat was de boosdoener. Een rode Volvo, groot type, maakt nog steeds veel herrie. De auto is niet bekend bij ons, staat er voor het eerst.

Tijdens het ontbijten zien we ineens een politieauto langs rijden. Twee politieagentes stappen uit en ontfermen zich over de rode Volvo. Het ding maakt nog steeds herrie, goeie accu’s dat wel. Mijn hoop was een beetje dat dat kreng na een uur stil zou zijn. Maar goed, de dienders bellen wat en gaan daarna op de hoek van de straat wachten. De buurman loopt naar buiten en raakt in gesprek met de dames. Vanaf 04.00 uur maakt dat ding al herrie, we hebben niet kunnen slapen. Kunnen jullie er wat aan doen, is de vraag. Er wordt aan gewerkt…

En inderdaad, een half uur daarna verschijnt de redding. Een grote gele vrachtwagen uut Hoogkerk rijdt de straat in. De wagen wordt langzaam erop getrokken en onder een waarschijnlijk groot applaus, van alle mensen in de 4 omliggende flats, wordt de auto piepend en al afgevoerd. De dienders rijden weg en rond 11.30 uur is het weer rustig in de straat.

Rond 15:00 uur valt het me ineens op dat dezelfde man weer door de staat loopt, ergens tussen de 40 en 50 schat ik. Hij heeft een korte broek, rode polo. Hij zou prima bij de Volvo kunnen passen. Ken de beste man overigens niet. Maar nadat die voor de 4e keer goed turend door de straat loopt, weet ik het zeker. Deze man is driftig op zoek naar zijn auto. Maar ja die is weg.

Dan stopt er aan de overkant van de straat een politiebusje. Waarschijnlijk gebeld door de eigenaar in z’n korte broek. Na wat praten mag de man mee in het busje, waarschijnlijk richting z’n auto. Die naar alle waarschijnlijkheid nog steeds piepend ergens in een garage of in een verlaten hoekje van een groot parkeerterrein staat.

De man had z’n zondagmiddag vast ook anders voorgesteld, wilde op tijd naar huis rijden om lekker te genieten van de wedstrijd Cambuur – Groningen. Maar ja helaas kon die op jacht naar z’n auto. Zal van de politie wel een kleine preek krijgen dat die voortaan wat beter op z’n auto let, dat als het alarm gaat dat die hem dan uitzet. Waarna die na betaling van de wegsleep kosten weer weg mag. Ach denk dat de man achteraf blij is dat hem dit gebeurd is, hij heeft de wedstrijd niet hoeven zien!

 

 

#bzv S08E01 Yvon & Tommie gaan op pad bie de boeren

De nachten duren langer, dagen worden korter, kortom tijd voor wat gezelligheid in huis. Om 20 over 8 rijdt Yvon met haar rode 4×4 ons beeld binnen. 3,2 miljoen landgenoten zien Yvon met naast haar, haar hond Tommie zitten, plus aan de voorruit een TomTom geplakt. We moeten natuurlijk geloven dat ons Yvonnetje inderdaad vanuit haar eigen woonplaats naar alle boeren rijd in deze bak.

Dat er overal waar ze langsrijdt al cameramensen langs de weg of in de wei staan maakt even niet uit. Yvon rijdt op de TomTom langs alle boeren, samen met Tommie. Waar het blauwe busje is gebleven wordt niet echt duidelijk in het hele verhaal, maar het is mooi dat ze de oude auto van Bassie en Adriaan mogen gebruiken.

Yvon scheurt naar de eerste boer, Theo. Hij woont in Noord Holland en runt samen met de familie het bedrijf. Daar maken ze onder andere kaas, Theo is de assistent, zijn broer is de daadwerkelijke kaasboer. Theo heeft hele zachte handen, dat komt onder andere doordat die de afgelopen 9 jaar niets aan z’n huis heeft gedaan. Dus dames succes daar straks! Maar verder oogt Theo wel sympathiek.

Dan rijdt Yvon, overigens zonder gordel maar goed bij de KRO heb je extra bescherming waarschijnlijk, verder naar Willem. Nee niet de Willem van 2 series terug, dit is een nieuwe. Willem is 47 en heeft een geavanceerde melkrobot. Dan heeft Willem meer tijd voor de 15.000 slachtkippen, want ja die zijn er ook. Yvon kijkt wel heel erg aandachtig naar de melkrobot, maar kan zich gelukkig inhouden. De vrouwen van Willem moeten straks netjes en geschoren zijn, want zo heeft die z’n koeien ook het liefst. En vrouwen zijn net vissen.

Dan naar Geert uut Grunn, nou ja nog net. Geert moet ondertiteld worden omdat die een heel klein beetje knaut en iets sneller praat dan normaal. Maar Geert is een aardige man van 65 jaar, hij is een aantal jaren geleden z’n vrouw verloren. Samen met z’n vrouw had die het bedrijf opgebouwd en het is nu tijd voor een nieuwe vrouw. Geert is een man van aanpakken, deurpakken en nait soez’n. Overigens regent het en Yvon heeft iets wits aan, ze gaat niet naar binnen want dit is haar kans om miss wet T-shirt te worden. Maar helaas.

Dan naar de andere Groningse boer, aangezien Groningen zo ver weg ligt hebben ze de boeren maar achter elkaar geplakt. Ook wel zo economisch verantwoord, zeker als je met een rode 4×4 uit 1970 alle boeren bij langs rijd. Er boert niets boven Groningen! We komen aan bij Janko, die z’n aardappels behandelt als eieren. Nee Yvon niet op de aardappels gaan zitten, het was beeldspraak. Als je je dan toch verveelt ga het overhemd van Janko maar even strijken, want dat ging nog niet helemaal goed. Terwijl het verder een hele aardige rustige jongen is, hij twijfelt ook wel eens wat maar dat is nergens voor nodig. Hij heeft z’n bedrijf goed voor elkaar, het huis is netjes en in de tuin kan je heerlijk nagenieten van een lekkere werkdag. Nee dikke prima.

Dan naar de Betuwe, op naar Leo. Leo rookt en drinkt en z’n zus is ook kop de boerderij. Leo was 8 maanden getrouwd toen zijn vrouw overleed, Leo en het ambulancepersoneel waren erbij maar het mocht niet baten. Leo is nu weer op zoek naar de liefde en het moet een beetje snel want Leo wil ook nog kinderen. Dus dames met tikkende eierstokken, schrijf even een briefje.

Van Leo gaat Yvon naar Tom, één van de jonkies uit het programma. Tom is 32 en woont boven z’n eigen bollenbedrijf. Maar heeft daar wel een hele nette woning neergezet. Tom wil graag verliefd worden, trouwen en ook bij die vrouw blijven. Maar voordat die dat doet wil die het wel 100% zeker weten. Z’n ouders zijn net gescheiden, maar helpen hem nog wel mee met het bedrijf. Dus dat is wel mooi. Hij heeft ook een motor en daar rijd die graag op rond, uiteraard mag Yvon mee. Ze rijden beide zonder beschermende kleding, maar ja als je in de 4×4 zonder gordels kan rijden dan hoeft het op de motor ook niet natuurlijk.

Van Leo gaan we naar Mario, hij is 53 en doet iets met varkens maar is ook heel handig. Hij klust graag en woont in het gezellige Brabant jonge! Dat klussen vindt die overigens wel leuk maar in z’n eigen schuur even netjes een plafond erin hangen is nog niet helemaal gelukt, de latjes en het isolatiemateriaal zien we zitten. In de keuken is onze Mario ook niet echt een held. Hij krijgt z’n eten van de mensen van ‘tafeltje dekje’, hij kruist van te voren aan wat die wil hebben en gooit het in de ping. Mario is niet echt een prater, Yvon heeft haar bord nog halfvol als Mario subtiel zegt: ‘zullen we het toetje maar pakken’. Kortom door eten en dan pas weer kletsen.

Dan gaan we naar de boerin van dit jaar, ze staat op het land en heeft haar mooiste T-shirt aangetrokken. Ze houd niet zo van spuiten, ze doet veel biologisch. Ze heet Bertie en ze knapt zelf oude buggy’s op. Haar huis ziet er netjes uit, ze heeft zelfs een kraan waar al 100 graden water uit komt. Vet handig! Ik zou zeggen gooi Janko en Bertie samen en we hebben een mannelijke en een vrouwelijke boer. Maar daar komt de aap uit de mouw, want Bertie zoekt een boerin! Ja heren, helaas we kunnen dit jaar niet meedoen. Ze zoeken allemaal een vrouw! Bertie is dus technisch, politiek actief geweest en kan ook nog dj’en. Overigens had Yvon bij dat dj’en nog een leuk grapje: ‘daar draait ze haar hand niet voor om’.

Van de ene vrouwzoekende boerin gaan we naar Gert-Jan uut Brabant. Gert-Jan is 40 en zoekt vervanging voor z’n ouders. Daar woont hij nu al 40 jaar, maar hij krijgt ook wel door dat dit ooit eens gaat eindigen. Dus het zou wel makkelijk zijn als het dienstverleningspakket kan worden over genomen. Gert-Jan heeft geen flauw idee hoe die brood zou moeten smeren, of schoonmaken of wat dan ook. Hij heeft wel een disco boot, daar vaart die elke avond mee op het water of hangt die erachter terwijl die staat op een plankie. De muziek op de disco boot kan erg hard, dat is handig want dan hoeft die zelf niet te praten. Want praten dat is Gert-Jan z’n ding niet echt zo.

Van Gert-Jan gaan we naar de andere en laatste boer. Ook weer een jonkie, hij heet Jan en woont op Texel. U weet wel ons enige eiland met stoplichten. Jan legt allereerst even aan Yvon uit dat als je melk uit de schapen wil hebben, je ze dan eerst keihard in de uiers moet slaan. Dus dames als die soms ’s nachts even uithaalt, neem hem niets kwalijks. Jan heeft naast z’n schapenfarm ook een camping en heeft een mieters mooi plekje op Texel. Ga schrijven want het ziet er mooi uit!

Goed we hebben dus 10 boeren. Als ik mag gokken wie er door gaan:

Jan & Tom als de 2 jonkies, zullen wel veel brieven krijgen

Bertie hopelijk

Geert zou heel mooi zijn en dan maar Mario

 

Tot januari!

 

 

#BZV S08 komt eraan! Yvon gaat Nederland weer in!

De vakanties zijn weer voorbij, het weer wordt al weer wat killer en de eerste blaadjes zijn alweer van de boom gedonderd. Kortom het is weer tijd voor wat lieftallige televisie en jawel daar komt Yvon weer aan. Niet in het blauwe busje dit keer, maar in een mooie rooie auto!

Zondag 7 september 2014 gaat ze 10 boeren voorstellen, weer 10 boeren die nog gewoon in Nederland wonen, dus weer een normale ‘serie’ en niet een buitenland rondje. Of er dit jaar ook een boerin bij zit is nog niet bekend, op de gepubliceerde foto (artikel) zijn alleen de achterkanten van de boeren te zien. Maar de zwarte overal, dat haar is wat langer. Dus dat weten we pas volgende weer of de vrijgezelle mannen ook kunnen schrijven. Tenzij er dit keer uiteraard ook weer een ‘boer zoekt boer’ kandidaat bij zit.

Naast het andere busje heeft Yvon dit keer ook de hond van huis meegenomen, daarmee lijkt ze natuurlijk wat huiselijker. Plus kan de regie gewoon wat beelden laten zien van dit leuke dier als het weer even te saai is bij de boeren. Waarschijnlijk komt Yvon eind van het jaar ook wel met eigen ‘dog supply’ lijn, dit in navolging van het zeer succesvolle serviesgoed!

Kortom, volgende week zondag Boer zoekt Vrouw!

Tip: zet tijdens de uitzending even twitter aan en lees / praat mee met de hashtag #BZV

#BZV S07E02 Na Sinterklaas komen de boeren!

Iedereen zat erop te wachten, na Sinterklaas begint de liefde weer. We kunnen alvast wat in de kerststemming komen door te genieten van de prille liefdes van een stel boeren. Dit jaar kijken we naar 5 Nederland uit gevluchte boeren en één boerin. Yvon is ze allemaal bij langs gevlogen en nu is het tijd dat de boeren weer richting hun thuisland komen om wat dames uit te kiezen.

Kennen we alle boeren nog? We hebben Jan uut Canada, ziet er leuk en stoer uit maar praat nie zo. Heeft z’n knie bezeerd en loopt lastig. Dan hebben we Johan uit Denemarken, die eet patat en patat en patat. Wim is al wat ouder en runt een farm in Tanzania. Op Bonaire zit Aletta en die doet iets met geiten, daar hoeven haar toekomstige mannen geen last van te hebben btw. Last but not least is Jos, 24 jaar en woonachtig in Frankrijk.

Nou Jos hebben we de 2e aflevering niet gezien, want we hebben het weer een beetje aangepast. Normaal zou je in aflevering 2 het leveren van de brieven zien, Yvon gaat dan vertellen aan de laagst scorende boer, dat 4 brieven ook best nog wel goed is. En gaat lachend 1400 brieven brengen naar de best scorende boer. Nou dat doen we dit seizoen dus helemaal anders.

We zien nu namelijk van 4 boeren de aankomst in Nederland, de brieven die binnen gekomen zijn en dan van 3 boeren de selectie en ook gelijk de speeddates. Waarbij de eerste dames en heren ook al weer zijn opgedonderd. Die mochten weer gaan, niet stuk-voor-stuk nee gelijk per rij van 5. DAAG u mag weer naar huis. De #KRO is echt aan het bezuinigen en waarschijnlijk hebben we minder afleveringen. Eén voordeel daarbij is wel dat we ook minder Yvon hebben, wat in deze aflevering al een verademing was.

We beginnen bij Jan, deze Canada man heeft 238 brieven ontvangen en hij kiest 5 leuke dames uit, uiteindelijk. Van de 238 brieven heeft die overigens eerst 10 speeddatekandidaten geselecteerd. Waarvan één uit Canada, die meid is dus eerst gaan schrijven, daarna op en neer gevlogen om dan te worden afgewezen door Jan. Schat serieus, volgende keer bel hem ff op. Scheelt je een reis. Dat geld had je ook aan jezelf kunnen besteden. De leukste meid is de meid die zit in de noten, die verkoopt ze. (maakt u zelf even een grap hierover :)). Jan heeft er verder nog één dame tussen zitten die een patatje voor hem mee heeft genomen, na 2 uur reizen al. En ook wat dames uit friesland, die zijn gelukkig niet allemaal door.

Van Jan naar Johan, die is terug bij z’n ouders in Brabant. Z’n moeder is lekker de piepers aan het snijden en heeft in het kader van Movember één snorhaar laten staan. Heel charmant. Johan krijgt maar liefst 45 brieven en is zeer ontdaan. Hij zal 10 dames moeten uitkiezen. Hij is er al lang blij mee dat die meer dan 4 heeft.

Aletta valt op Nederlandse bodem toch wat tegen, heeft 10 zweverige types uitgekozen en na de speeddates is er al één die zelfstandig de stekker eruit trekt. Goed te begrijpen, we herkennen sommige mannen ook nog van de vorige ronde met homofiele boer Willem. Niets mis mee natuurlijk. Daarnaast heeft ze Jan Wayne (van Sky radio) erbij gevraagd en de lelijke broer van Rob Kamphuis (kan het nog lelijker, jep).

Als laatste zien we Wim, elke Boer zoekt vrouw heeft een bad boy nodig. Naast de charmante boer, de klunzige boer moet er een boer zijn waar het hele land een beetje een hekel aan gaat krijgen. Vorige serie was dat Aad en nu gaat het Wim worden. Wim is voor z’n werk reisleider maar is ook farm manager en stuurt hele arme mensen aan. Ze krijgen betaald hoor, de slavernij is tenslotte afgeschaft. Nou Wim die heeft 10 dames laten komen waarvan minimaal de helft op de helft van Wim zit. Lekker op IPH zeggen we dan.

Wim kiest ook 5 vrouwen uit en gaat daar mee richting Amsterdam, maar dat zien we de volgende keer. Net als Jos zijn aankomst en aantal brieven, Johan zijn speeddates etc. Het loopt wat door elkaar heen en het is allemaal nog niet helemaal geland. Gaat dit nu een leuke serie worden of is het het net niet, ik hoop op het eerste maar vrees het laatste.

 

 

Zonder Zwarte Piet kan het niet!

Vroeger verbaasde ik me altijd dat de Goedheiligman mijn naam kende. Verdorie was ik dan stout geweest, nee kreeg gewoon cadeautjes. Maar elk jaar weer kwam de man ons mooie dorp Siddeburen inrijden, zwaaide hij naar mij en zei die ‘Dag Kornelis’. Het had iets moois maar ook engs. Zou die dan weten dat ik stiekem wat centjes uit het spaarpot van mijn zus had gehaald?

(Ja want mijn zus had zo’n mooie spaarpot van de Rabobank waar dus geen beveiliging op zat. Dus je kon gewoon het ding op de kop houden en er kwam geld uit. Zeer, maar dan ook zeer handig. Waarschijnlijk dacht ik ‘laat ik het maar in mijn spaarpot bewaren, daar zit wel een slot op’.)

Of de Sint had gezien dat we fikkie hadden gestoken (niets heel ernstigs gebeurd hoor), ik eens de auto in de garage had gezet via de houten garagedeur (als 4-jarige) of gewoon naar iemand de tong had uitgestoken. Maar niets van dit alles. Er werd in de beginjaren een sinterklaascentrale gerund vanuit het huis van m’n ouders. Dus de Sint kende me, heel goed zelfs.

Sinterklaas is nog steeds een mooi feest om naar uit te kijken. We gaan de kinderen even verwennen en gaan met z’n allen alvast begin december wat mooie avonden met ’t gezin / de familie doorbrengen. Het is goed voor de economie en we kunnen anoniem onze harten even luchten door het schrijven van leuke en rake gedichten. We hebben vanmiddag net de lootjes getrokken dus ik krijg er al weer zin in.

Maar er zit ook een keerzijde aan deze mooie traditie. Allereerst begint de traditie af te nemen. Vele gezinnen kiezen er voor om met kerst gezellig cadeautjes uit te wisselen. De kinderen worden ook twee keer helemaal gek gemaakt zo vlak voor het einde van het jaar. Eerst door Sinterklaas, waarbij er tegenwoordig een complete soap via het sinterklaasjournaal aan vooraf gaat. Kids lopen dus al in angst of de goedheiligman hun kattenkwaad heeft gezien, maar dan moet Dieuwertje Blok ook nog eens vertellen dat de cadeautjes weg zijn, of ze een verkeerde afslag hebben genomen. Wat ik dan gelijk geloof want Dieuwertje presenteerde in mijn tijd het SchoolTV jeugdjournaal. Als de kids dit verwerkt hebben dan begint het helemaal overnieuw voor de Kerstman!

Ook is het Sinterklaas feest ook ‘het begin van het einde van het vertrouwen bij de kids’. Papa en Mama (waarom is het trouwens Papa en Mama is en geen Mama en Papa #dtv) vertellen altijd de waarheid. Maar ineens komt het moment dat de kids achter de leugen komen. Nee Sinterklaas had de keuken niet omgebouwd naar een bende, dat had papa gewoon zelf gedaan. Het wortel voor het paard is gewoon bij het konijn ingedonderd en al die tekeningen zijn door de shredder gehaald. De buurman tikte tegen het raam en de cadeaus kwamen gewoon van de familie. Je bent gewoon al die jaren bedonderd door je helden. De mensen die je opvoeden en tegen je zeggen van eerlijk zijn, niet liegen!

Als laatste minpunt het steeds sterker terugkerende smetje op dit feest. Namelijk de zwarte Piet. Er gaan vele verhalen over de oorsprong van de zwarte Piet de ronde, maar het is het hulpje van Sinterklaas. Hij draagt de cadeaus, let op of de kids stout zijn geweest en haalt kattenkwaad uit. Maar in een vrij land als wij zijn mag hierover gediscussieerd worden, dus is de discussie nu weer op z’n sterkst. Moet zwarte Piet wel zwart zijn en moeten we het feest niet wat wijzigen? Het komt bij sommige delen van onze bevolking discriminerend over.

Plus het leven op deze mooie aardkloot leert ons dat dingen nu eenmaal veranderen. Evolutie ofzoiets dergelijks. We slepen vrouwen tegenwoordig niet meer mee aan hun haar de grot in, we jagen niet meer voor ons voedsel en mogen niet meer op trekkers naar een optreden van Normaal. Dus kunnen we best kijken naar een verandering van onze traditie. We doen dit tenslotte nog maar sinds 1850 en pas bij de intocht van Sinterklaas in 1934 was er meer dan één piet bij de intocht in Amsterdam. De plek waar nu ook vragen worden gesteld en zelfs ‘protesten’ gaande zijn.

Zelfs de Verenigde Naties buigen zich momenteel over de vraag of het niet discriminerend is, deze mooie culturele traditie. Nu zal deze traditie niet op de wereld erfgoed lijst komen, maar moeten we hem aanpassen? Moeten we gewoon van de zwarte Piet over naar gewone Pieten. Bijvoorbeeld gele / groene / blauwe? Dit hebben we in het verleden al geprobeerd maar dat hielp niets. Dus dan gewoon allemaal blanke Pieten? Of is dat juist weer discriminerend? Persoonlijk denk ik dat we niet moeten morren aan de traditie. Sinterklaas en zwarte Piet gaan nu eenmaal samen.

Om eens en voor de eerste 5 jaren van de discussie af te zijn stel ik voor dat we een landelijke stemming (referendum) gaan organiseren. Vraag is heel simpel, houden we de viering van Sinterklaas zoals we die de afgelopen 80 jaar kennen overeind? Of kappen we ermee? Bij meer dan 50 % JA we houden de traditie, gaan we er 5 jaar mee door. Deze stemming herhalen we elke 5 jaar.

En dan zullen we heel langzaam aan wel afscheid gaan nemen van deze traditie. Want we gaan meer op de Amerika tour en dus zullen wij ook meer met Kerst gaan doen. Maar wellicht is er nu al een meerderheid te vinden om afscheid te nemen van deze traditie. Ik stel dan wel voor om dit groots te doen.

Niet ála soapseries, waarbij Sinterklaas ziek is ofzo. Nee gewoon tijdens de intocht een aanslag forceren. LET GOED OP IK ZEG NIET DAT WE DE BESTE MAN MOETEN NEERSCHIETEN OF IETS DERGELIJKS. Nee gewoon in het script opnemen en met alle ouders afspreken. Dit is de laatste keer. De beste man komt aan, stapt aan boord en whoppa. Het is over. De kerstman verteld daarna bij DWDD dat hij het heel jammer vind, dat hij het altijd goed kon vinden met Sinterklaas. Dat hij het allemaal over gaat nemen! Dat de Pieten lekker met pre pensioen mogen!

Als dit allemaal te erg is, gaat wel een hele generatie jeugd kosten hoor! Dus zit u momenteel even zonder werk, laat u omscholen tot kids psych als we dit scenario gaan uitvoeren. We kunnen ook altijd nog de boot laten zinken of piraten aan boord laten komen. Opties genoeg!

Maar ik hoop dat we nog jaren met de traditie door kunnen gaan, dat we er niet aan gaan sleutelen. Niet gaan polderen ofzo, of een gedoogconstructie gaan bedenken waar iedereen mee kan leven. Nee we doen het zoals we het nu doen of we kappen ermee. Maar het liefst niet dit jaar, want het lijkt me een beetje marketing technisch niet handig om de Sint in het mooie Groningen (met eindelijk de Landelijke TV intocht) dit jaar te laten overlijden.

Zou zonde zijn van al het werk dat burgemeester Rehwinkel hierin heeft gestoken, zonde!

 

#BZV S07E01 Boer zoekt exportbruid, of Yvon op vakantie

Het is zondagavond 20:22, een avond die volgde na de eerste troosteloze dag na een lange warme zomer. Een avond waarop er geen boeiende sport programma’s op tv waren, dus wat doe je dan. Dan stem je met 3.1 miljoen mensen af op Nederland 1, om daar te kijken naar de start van een nieuw seizoen Boer Zoekt Vrouw. Kijken naar Yvon Jaspers die 5 boeren gaat voorstellen, 5 boeren die op zoek zijn naar de liefde.

Yvon reisde daarvoor een kleine 50.000 km, niet in het gezellige blauwe VW busje trouwens. Nee mevrouw heeft het busje bij Schiphol geparkeerd en is gaan vliegen. Zelfs naar Denemarken en naar Zuid-Frankrijk. Als we dit even intekenen op de kaart zien we dat mevrouw Jaspers keurig elke keer van Amsterdam naar de bestemming is gevlogen en weer terug. Dus niet lekker milieubewust eerst naar Zuid-Frankrijk en Denemarken met de auto. Dan vanaf Denemarken naar Canada om vanaf daar via Bonaire naar Tanzania te vliegen. Waren minder kilometers geweest.

Nee mevrouw moest heen en weer vliegen. Ach heeft ze ook nog een klein beetje extra vakantie, heeft ze ook wel verdiend na al dat harde werken. In het land van de boer werd een dure auto gehuurd zodat mevrouw lekker kon crossen naar de boeren. Nu levert dat uiteraard mooie beelden op, daar is het ook om te doen. Het is alleen wel wat duurder, redelijk wat duurder. Dat maakt het ook een beetje crue, want mevrouw Yvon Jaspers gaat wel lopen janken dat het wellicht het laatste jaar Boer Zoekt Vrouw is omdat de productie kosten toenemen (http://www.telegraaf.nl/prive/21861001/__Boer_Zoekt_Vrouw_van_de_buis___.html) zo sterk toenemen. Ja muts dat is omdat JIJ moet vliegen, omdat het productiebedrijf al heeft ingecalculeerd dat ze 3 keer een boete moeten betalen omdat JIJ zo nodig je eigen servies weer moet aanprijzen en omdat JIJ weer volledig in de nieuwe kleren gestoken moest worden.

En laten we eerlijk zijn Yvon, de formule begint echt op te raken hoor. Vorig jaar was het alleen maar leuk omdat er wat aparte boeren in zaten (hoi Aad :)). Laten we eerlijk zijn, net als bij alle andere real life producties, op den duur is de koek op. Dan hebben we de beste zangers wel gehad, dan zijn er geen briljante nog niet ontdekte acteurs meer en zo is het ook met de vrijgezelle boeren. De meeste vrijgezelle jongens en meiden in Nederland hebben dankzij je programma zoveel zelfvertrouwen gekregen dat ze zelf wel op die leuke vent/meid zijn afgestapt. Of ze hebben zich er bij neergelegd, nog liever m’n leven alleen dan dat ik in die freak show terecht kom…

Dus ze zijn op in Nederland en wat gaan we dan doen, jawel we gaan naar het buitenland. Daar zijn nog wel vrijgezelle boeren, maar daar kleeft ook gelijk het morele bezwaar van dit seizoen. Deze boeren hebben vaak zelf ingestemd om richting het buitenland te gaan (even los van Jan & Jos). Ze wilden hun geluk opzoeken in het buitenland, waar er een stuk minder regels zijn. Met regels moet u denken aan het mogen hebben van megastallen, of bepaalde bestrijdingsmiddelen die daar nog wel zijn toegestaan etc, etc. Gelukzoekers die Nederland hebben verlaten om nooit weer terug te komen. En juist die mensen, die in ons eigen land het geluk niet hebben gevonden, willen nu een importbruid. Of eigenlijk vanuit Nederlandse begrippen een exportbruid. Want in het land waar ze het geluk hebben gevonden qua bedrijf, wil het in de liefde maar niet lukken…

Een moreel dilemma waar je van alles van kan vinden… Maar laten we dat overlaten aan de politici in Den Haag en ons gaan bezig houden met de waan van de dag. We hebben 5 boeren die op zoek zijn naar een leuke meid danwel leuke gozer. Die hebben een oproep gedaan en iedereen mag gaan schrijven, om daarna misschien wel op vakantie te gaan bij de boer. Gratis op vakantie, op kosten van de KRO. Wie wil dat nou niet!!! Lekker een weekje chillen op Bonaire, na-zomeren in Zuid-Frankrijk, rondwandelen in Denemarken, naar Legoland in Denemarken of naar de ‘legale’ slavenfarm in Tanzania… We stellen de boeren even kort aan u voor!

In Canada woont boer Jan, deze komt oorspronkelijk uit Groningen maar heeft een Twents accent. Dat maakt op zich niet uit, Jan heeft z’n knie geblesseerd waar die de rest van z’n leven mee rond moet lopen. Zwaar werk is uit den boze, vandaar dat die nu 30.000 kuikens heeft rondlopen. Heerlijk voor de chicken wings, ach het is dan wel zielig maar je wil ook wat lekkers als je op de bank zit. En zo is het mensen. Als je Jan kiest krijg je een klein maar mooi huis erbij, de handdoeken liggen kleur om kleur in de kast en naast Jan krijg je z’n familie er ook bij. Jan houdt in z’n vrije tijd van een beetje darten in de garage, waar ook gelijk z’n trots hangt: de naakte dames kalender! Hij lijkt een beetje op Erben Wennemars maar praat wat beter.

Dan gaan we naar boer Johan, hij woont in Denemarken en is 49 jaar. Hij heeft 140 koeien plus nog eens 160 hectare grond. Op die grond daar verbouwt hij niets meer en minder dan aardappelen, want Johan eet elke dag friet. En als u nu denkt dat bestaat niet, jawel mensen Johan eet elke dag friet. Dag in en dag uit. Hij heeft verder wel humor maar is wel bang voor te bazige vrouwen en koeien. De vrouw die komt mag gaan zorgen voor het eten, inrichting van het huis en het opvoeden van Johan. Alles mag ze doen zolang ze maar met d’r poten van de pindakaas / ragout en knakworsten afblijft. Oh btw dames als u schrijft, Yvon komt u niet opzoeken in Denemarken. Mevrouw mag het land niet meer in nadat ze de vlag heeft gebruikt als tafellaken. Maar dat is een ander verhaal, Johan zoekt tenslotte een Nederlandse vrouw want de Deense vrouwen die verstaan hem niet! Juist.

Van Denemarken naar het altijd mooie Bonaire. Yvon was daar zelf op vakantie en ontmoette daar Aletta, die is 43 jaar en nog vrijgezel. Yvon heeft haar gerondselt om mee te doen met het programma en whoppa onze geitenmelker doet mee. Heren let u even op want dit is best een kanshebber. Aletta is namelijk op zoek naar iemand die samen met haar een biertje wil drinken. Zij gaat wel het bedrijf runnen, een mooie scheiding want de woning van Aletta is mooi, groot en schoon. Terwijl de geiten in een zelf gemaakt huttenkamp mogen rondlopen, zeer primitief. Maar ach het is haar wereld. Voordeel is dat ze alle geiten dagelijks met de hand melkt, dus heren die beweging zit er goed in! Bij Yvon trouwens niet zo! Plus dat ze een vreselijke boerkini aan had, of een klein buikje of weer zwanger? Met nog een foute grap van Yvon ‘wat voor type man zou door jou heen kunnen prikken’ vertrekken we naar Zuid-Frankrijk.

Wel met het vliegtuig om daar in een te gekke VW cabrio te rijden naar boer Jos. Jos is 24 en 2 meter 40. Draagt een bril maar ziet er verder goed uit. Jos spreekt niet zo heel erg briljant snel Frans, maar woont er al wel een tijdje. Heeft daar nog geen leuke meid leren kennen maar is wel op zoek naar de liefde. Ze zijn er in een ver verleden samen met het hele gezin naar toe verhuisd. Z’n vader wilde daar een nieuw groot bedrijf opbouwen maar helaas is 3 jaar geleden overleden. Jos en zijn broers hebben de boel overgenomen. Eigenlijk niets mis met boer Jos dus dames gewoon schrijven! Hij is ook lekker gespied, of nou ja z’n linkerarm is wat gespierder dan z’n rechterarm. Maar na de komst van een leuke vrouw zal dat vanzelf bijtrekken.

De laatste boer woont in Tanzania. Daar woont die alweer een tijdje. De boer in kwestie is eigenlijk geen boer maar een farmmanager. Wat dat is dat leg ik u zo uit, Wim heeft op z’n 24e al Nederland verlaten om er niet weer te komen. Nee dat land is leuk maar hij heeft er niets meer mee. Hij heeft jarenlang de wereld rond gereisd en is nu neergestreken om het bedrijf te runnen van z’n zus en zwager. Die wonen zelf alleen ’s weekends op het bedrijf, door de weeks zitten ze in de stad. Welke stad weten we niet en we hebben ze ook niet in beeld gezien. Wat op zich vreemd is want Yvon is maar liefst 5 dagen bij boer Wim geweest op de farm, maar in die 5 dagen dus geen zus en zwager… Wim is dus farmmanager, vrij vertaald is dit de legale manager van de slaven die aan het werk zijn in het bedrijf. Sorry met slaven bedoelde ik de lokale bevolking. Naast het aansturen doet Wim ook nog toeristen rondleiden en dat is het eigenlijk wel. Hij heeft al een dochter die aan de andere kant van Afrika woont maar wel heel erg graag wil dat haar 53-jarige vader weer aan de vrouw komt. Yvon die heeft trouwens een pyjama met stippen erop, maar dit ter zijde. Nee de pyjama niet. Wim is trouwen wel een boeiende boer, is waarschijnlijk in een verre boog nog familie van Aad :). WANT Wim gaf al aan dat de vrouw niet een eigen mening moest hebben, nee daar kwamen ze samen wel uit! Kortom je mag blij zijn als je naast me mag lopen en ik je niet aan het werk zet! Een toppertje dames!

Conclusie, we hebben 5 boeren. Verdeeld over heel de wereld. Heren en dames u kunt nu 2 weken gaan schrijven. In december gaat het programma dan verder. Kunnen we lekker in de sneeuw gaan genieten van de Boerse eigenaardigheden. Voorspelling: Jos, Jan en Aletta krijgen de meeste brieven. Met Johan gaan we gigantisch lachen en Wim is de opvolger van Aad! Yvon zet hem op, vlieg niet teveel liefie en tot december!

#BZV geht der werlt in

Liebe Yvon,
Ich habe gehört das du ankommende fernseher seisoen nach dem boeren in das ausland gehst. Das ist naturlich super toll fur dich und auch fur dem boeren. Ich hoffe dan auch dass du es möglich gehst machen dat die boeren dort auch eine schonen weib kriegen. Jedes woche, und filleich wel mehr, gehe ich wieder eine blog schreiben uber boer sucht weib. Oder fielleicht hast du auch frauen als Bauer gefunden in das ausland. Dan werdet es bauerin sucht man. Auch supertoll. Fielleicht ist da einer Henrieke in das ausland.

And now we continu this blog in English, cause you didn’t announce in which country’s you’re gonna go I’m preparing you on your foreign language skills. Mine are not to good, I’m at the nivo of Mavo English, which is nothing miss with off course.

Goed alle gekheid even op een stokje (crazyness on a stick? ), Yvon, je hebt er maar wat voor over. Je bent nu weken weg van huis geweest om de eerste afleveringen op te nemen om langs de 5 boeren te gaan die we dit jaar volgen. En zoals je al in je voorbereidend stukje zegt op de site, het gaat niet zo goed in KRO land. Het is maar zeer de vraag of er volgend jaar wel weer een regulier BZV gaat komen. Alles hangt af van deze serie en dat is natuurlijk best spannend. PS laat ze alvast de webmaster ontslaan want er staan zoveel stijlfouten (verkeerd afgekapte woorden) op de site dat het gewoon lachwekkend is geworden. Ik wil ze gratis voor je redigeren en plaatsen hoor, heb ik voor je over sgattie.

Het is wel lef hebben hoor, compleet iets nieuws bedenken. Ja wellicht was het ook wel je enige kans want laten we eerlijk zijn het programma is over haar hoogtepunt heen. Vorig jaar was het nog wel leuk maar dat was meer vanwege de aparte figuren dan dat het nog echt om de liefde ging. Ik bedoel als ik moet terugdenken aan vorig jaar dan kan ik me Aad nog herinneren en natuurlijk onze Henrieke. Maar verder weet ik het echt niet meer, ja er was een homo boer die verkeerd koos (niet verkeerd lezen deze hoor) en iets met een komkommer gast ofzo. Verder is er niets blijven hangen. Dus nu iets compleets nieuws, ja het moest maar het kan ook je afgang zijn.

Lieve Yvon, wat dan? Stel dat het nou inderdaad niets gaat worden, kap je er dan mee? Ga je andere programma’s weer maken zoals dat liefde reisprogramma. Want laten we eerlijk zijn, dat was ook niet echt top. Zo’n gelovige 14-jarige puistenknakker die dan speciaal naar een ander land gaat om met z’n 15-jarige vriendin samen te leven, ja dat scoort wellicht nog bij de oudere leden van de KRO maar verder zitten we er niet op te wachten. Wat vind je daar zelf van eigenlijk? Mag je daar over meepraten of moet je gewoon presenteren wat je voorgeschoteld krijgt?

Als laatste de vraag ga je dit jaar ook weer aanschuiven bij #DWDD of laat je je dit jaar weer belachelijk maken? Want daar schuilt ook een gevaar in natuurlijk schat, als je karikatuur grappiger is dan jezelf doe je het fout. Dus als ik je een tip mag geven, ga even langs bij de #DWDD en ga praten. Zorg dat je weer mag aanschuiven en laat ze je de eerste keer even goed voor lul zetten. Dank denkt heel Nederland weer van goh die pakt het sportief op. Complimenten, levert je weer extra punten op! Gewoon een gratis tip meid.

Verder veel plezier, op 8 september zitten we weer klaar met heel Nederland om te zien hoe de boeren op zoek gaan naar de liefde. Genieten we weer van jouw servies die we altijd op de achtergrond zien, van je mooie bouwvakkers overhemdjes die net te strak zitten, van je gezellige glimlach, van de kneuterige auto’s / busjes waarin je rijdt (want ik neem aan dat de blauwe VW bus niet mee reist met je) en natuurlijk van de pijnlijke momenten als onze boeren de vrouwen proberen te dresseren als koeien. Kortom over iets meer dan een week gaan we los!

Yvon houdoe! Zet ‘m op!